Tilapie są rybami średnimi lub dużymi, i wymagają przynajmniej części pokarmu roślinnego. Pyszczaki zaliczane do tilapii nie są gatunkami wysoce wyspecjalizowanymi w tym sposobie opieki nad potomstwem, mają go więcej, ale jest drobniejsze i wymaga opieki jeszcze po wypuszczeniu. Większość gatunków pyszczaków należy do rodzaju Haplochromis. Przyjęto ąjĄ r^w^c ^ ^mVM. Mimo wyraźnego pokrewieństwa, Hap-lochromis są tak zróżnicowane pod względem budowy pyska, trybu życia i zdobywania pożywienia, że próbuje się ten rodzaj rozbić na kilkadziesiąt nowych. Nie ma jednak podziału tego rodzaju satysfakcjonującego wszystkich badaczy. Większość innych gatunków pyszczaków pochodzi, jak można sądzić, od rodzaju Haplochromis.
Najwięcej pyszczaków zamieszkuje wielkie jeziora na wschodzie Afryki. W największym z nich — Wiktorii — zamieszkuje co najmniej 400 gatunków pyszczaków*. Woda w tym jeziorze ma odczyn alkaliczny lub zbliżony do obojętnego (pH od 7,1 do 9). Wody Wielkiego Rowu Tektonicznego we wsch. Afryce są w mniejszym lub większym stopniu alkaliczne. Dotyczy to jezior Tanganika (pH 7,5-9,2) i Malawi (pH 7,7-8,8).
Ryby z wymienionych jezior wymagają wody dość miękkiej lub średnio twardej i lekko alkalicznej lub obojętnej. Kwaśna im szkodzi, podobnie jak i słona. Ciekawe, że wody jeziora Tanganika i Malawi są bardzo przezroczyste, a mimo to występuje tam dostateczna ilość planktonu roślinnego i zwierzęcego, by wykarmić wyspecjalizowane w takim stołowaniu się gatunki. Wiele gatunków z tych jezior, ale i niektóre inne, wyspecjalizowało się w pożeraniu glonowej pokrywy rosnącej na skałach* i zawierającej dużo larw owadów i innych bezkręgowych zwierzątek. Różne są sposoby zeskroby-wania i skubania tej powłoki czy też osadu; poszczególne gatunki „gryzące skałę" mają faktycznie różną dietę, i tak, wiele wybiera zwierzątka, wiele — tylko glony. Przy sprzyjających okazjach, a tak jest w akwarium, jedzą wszystko, co jest do pomyślenia jako pokarm ryb. W warunkach naturalnych żyją głównie na głębokości do kilkunastu metrów. Górne sto kilkadziesiąt metrów głębokich jezior Tanganika i Malawi zamieszkują ryby, niżej brak tlenu i zaczyna się strefa rozpuszczonego siarkowodoru, zabójczego dla zwierząt.
Podróż do Barcelony - dzialałność gospodarcza - architekt wnętrz warszawa